เก่ากับใหม่

ครัวเก่ากับครัวใหม่ให้อารมณ์ต่างกันสุดๆ ไม่รู้เจ้าของบ้านเดิมเค้าทนได้ไง หวังว่าน้องๆ นักเรียนจะดูแลให้เป็นอย่างดี

ปรับปรุงบ้าน 23 mistletoe street

ในที่สุดบ้านหมายเลขที่ 19 ก็ผ่านพ้นไปด้วยดี คนที่มาเช่าเป็นลูกชายของคนข้างบ้าน ซึ่งก็เป็นเด็กที่เคยเห็นมาก่อนตอนเมื่อ5-6 ปีที่ผ่านมาแล้ว และตอนนี้ก็โตมีครอบครัวแต่หย่าร้างแล้วได้เงินรัฐบาลเลี้ยงอยู่ ก็ค่าเช่าบ้านก็มาจากรัฐมาเช่าอยู่ก็ทำสัญญากัน 6 เดือน แต่ช่วงแรกก็ยากเหมือนกันเพราะเงินรัฐบาลมันช้าอยู่ แต่ตอนนี้ก็โอเคแล้ว ก็ถ้ามันเป็นแบบนี้ไปก็ไม่มีปัญหาอะไร

ส่วนบ้านหมายเลขที่ 23 นั้น ตอนนี้ก็มีการปรับปรุงเปลี่ยนห้องครัวและพึ้นใหม่ของชั้นล่าง ก็ใช้เครื่องครัวจาก IKEA ทั้งหมดจะได้ดูทันสมัยหน่อยตอนนี้ก็ยังไม่เสร็จกำลังอยู่ในระหว่างการดำเนินงาน มีบ้านให้เช่าก็ควรทำให้ดี พอรื้อของออกมา ก็ไม่เข้าใจว่า ทำไมคนอื่นเวลาเค้ามีบ้านให้คนเช่าทำไมไม่ทำให้มันดี เหมือนทำแค่ขอไปที ให้คนมาอยู่แล้วก็จ่ายเงินค่าเช่า ซึ่งมันขัดกับนโยบายของเราว่าคนที่มาเช่ามันก็พี่น้องกันมาอยู่อาศัย เด็กๆ จากบ้านช่องมาอยู่ไกล เราก็ให้เค้าอยู่บ้านมันก็มีส่วนรับผิดชอบในการที่ให้ที่อยู่อาศัย ถึงแม้จะจ่ายค่าเช่า เราก็ต้องทำบ้านให้ดี โชคดีคราวนี้มีเลสกับจอห์น เลสเป็นสามีของน้องคนไทย ทั้งสองคนทำงานเกี่ยวกับการตกแต่งบ้าน และซ่อมบำรุงดูแลรักษาบ้าน เนื่องจากรู้จักกันก็การที่ให้งานเค้าก็เป็นการช่วยกัน ให้เค้ามีรายได้อย่างน้อยก็เหมือนกับช่วยน้องคนไทยด้วยกันด้วย ก็รู้สึกดีว่าอย่างน้อยเงินที่จ่ายออกไปก็ไม่ได้ไปไหน ไปกับคนที่เรารู้จัก ก็งานเค้าทำเรียบร้อยแล้วก็ทำให้อย่างดี ทำมาหลายงานแล้ว นอกจากนี้ทั้งเลสและจอห์นก็ให้คำแนะนำและซ่อมแซมในส่วนที่ต้องทำให้เป็นอย่างดี ก็ต้องขอบคุณเค้าทั้งสองเป็นอย่างมาก ตอนนี้งานก็ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ แต่ว่างานที่ทำอยู่ก็มีความเรียบร้อยเป็นอย่างดี ก็เอารูปคร่าวๆมาฝากให้ดูกันก่อน

เดือนนี้มีนาคม 2011 ก็จะเป็นเดือนสุดท้่ายที่ นางลูอิส แฮริสันผู้เช่าบ้านที่ Ridding Court หมดสัญญาและเราก็ไม่ต่อสัญญาแล้วเพราะมันคงหมดสัญญากรรมกันแล้ว หลังจากที่เธอได้เช่าบ้านมาเป็นเวลา 6 ปี ใน 6 ปีนี้ก็ถือว่าเป็นเวลานาน บ้านบอบช้ำมากเลย เพราะเธอไม่เคยที่คิดจะดูแลรักษา ก็หวังว่าจะได้คนเช่าคนใหม่มาในเวลาไม่ช้านี้ หากใครที่มีบุญสัมพันธ์กันมา ก็ขอให้มาร่วมบุญกัน ใครที่จะทำให้เราต้องผิดศีลผิดธรรมก็ขอให้แผ้วพานผ่านพ้นไป
ส่วนบ้านที่ 23 Milstletoe Street ปีนี้ถือว่าโชคดีเพราะมีนักเรียน 4 คนมาเช่าและเป็นกลุ่มเดียวกัน ก็ดีจะได้ปีนี้เสียภาษีได้ถูกต้อง ก็ต้องขอบคุณเจ้าที่เจ้าทางที่ช่วยเหลือมาตลอด ก็ปีนี้จะปูพื้นใหม่ และทำห้องน้ำใหม่อีกครั้งหนึ่ง ให้สะอาดสวยงาม บ้านจะได้สะอาดสะอ้าน
ส่วนบ้านหลัง 19 Ridding Court ก็ต้องทำความสะอาดขับไล่สิ่่งสกปรกและไม่ดีออกไปจากบ้าน และทำพิธีกรรมให้บ้านสะอาดเรียบร้อยเพื่อจะได้ต้อนรับคนที่จะมาอยู่ใหม่ หรือหากว่ามีผู้ใดต้องการซื้อบ้านหลังนี้ก็คงก็ต้องดูกันไป
เอาไว้จะเอารูปมาอัพเดทให้ดู

ไม่ได้มาอัพเดทบล๊อกนี้มานาน เรื่องบ้านที่ให้เช่าปีนี้ซาๆ หลังจากที่เด็กจีนออกไป ได้เด็กทางยุโรปมาบ้านสะอาดสะอ๊านขึ้นเป็นหลายเท่า แล้วนอกจากนั้นก็ได้ปรับปรุงแก้ไขบ้านหลายอย่างเช่นหน้าต่างทำเป็นแบบหน้าต่าง สองชั้นกันความหนาวเย็น ห้องน้ำก็ทำใหม่แล้วก็ห้องเล็กก็ทำเป็นเตียงสองชั้นอย่างที่เห็น ปัญหาต่างๆ มันก็ลดน้อยลง คือบทสรุปสำหรับการทำบ้านให้เค้าเช่าก็คือการทำบ้านให้มันดีที่สุดเพราะถ้าบ้านดีสะอาดสะอ้านเด็กๆก็มาเช่าเองก็มาลงรูปไว้เป็นที่ระลึก




รูปข้างบนเป็นห้องน้ำก่อนทำและหลังทำ ดูดิ น่าใช้กว่าเยอะ

รูปนี้เป็นห้องนั่งเล่น ไปซื้อโซฟาที่ไอเกีย พอดีได้ตัวลดราคาพอดี สีสันสวยงามน่านั่ง

รูปลักษณ์บ้านเปลี่ยนไปเยอะซี่งน่าอยู่มากขึ้น ก็ปีนี้กะว่าอยากซื้้ออีกหลัง แต่ดูไปดูมาแล้วไม่มีหลังไหนดีเท่าหลังนี้เลย

เรื่องแค่นี้ ทำไมไม่มีใครเข้าใจกันบ้าง

วันนี้ตอนเย็นแวะไปดูบ้าน เนื่องจากเพื่อนของน้องไอรีนเค้าขอมาอยู่ 2 อาทิตย์ในระหว่างที่กำลังหาบ้านอยู่ ก็ไปดูห้องน้องไอรีน น้องไอรีนเค้าก็โวยวายว่าไอ้พื้นมันยังไม่ได้ทำเค้าเครียดมากเพราะเค้าต้องการที่สงบอ่านหนังสือ ก็เข้าใจอยู่แต่ว่าลาสโลวเค้ายังไม่กลับมาเราเองก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะงานไม้แล้วก็การตัดสินใจมันอยู่ที่ลาสโลวว่าเค้าจะเอายังไง จะซ่อมอย่างไร
น้องไอรีนเค้าก็ว่าเค้าจ่ายเงินนะ แล้วมันเป็นอย่างนี้ มันไม่คุ้ม เราก็เสนอไงว่าถ้าไม่คุ้มเดือนนี้เราไม่คิดค่าเช่าก็ได้ เพราะมันเป็นเหตุสุดวิสัย เค้าบอกเค้าเครียดเพราะเค้าต้องเริ่มเรียนวันจันทร์นี้ต้องการเนื้อที่อ่านหนังสือ ไอ้คอร์สที่เค้าเรียนนะ จะบอกให้ได้ว่ามันไม่มีประโยชน์อะไรกับคอร์สปริญญาโทที่เค้าลงเรียนเลย เสียเวลา แต่ก็ว่าคนเรามันไม่เหมือนกันจะให้รู้สึกเหมือนกันมันคงเป็นไปไม่ได้ อย่างมากก็ย้ายออกไป
ก็จะไม่ประวิงเวลา แค่นี้อดทนไม่ได้ก็ไม่รู้จะว่าอย่างไร เอาไว้เราตั้งหลักได้ก่อน ถ้าเรื่องมากยังมีเวลาก็ยังพอหานักเรียนได้ ถ้าเค้าอยากจะย้ายออกไปก็ไม่มีปัญหา เอางี้ดีกว่า
ไอ้การที่จะเป็นคนดีเกินไปมันยากจริงๆ ถ้าเป็นเราเราก็คงเข้าใจเจ้าของบ้าน เค้าไม่อยากให้ปัญหาเกิดขึ้นหรอก ขอให้น้องเค้าเข้าใจปัญหาด้วยเถิด เราไม่อยากจะเป็นคนร้าย เราคงไปเอาเปรียบใครเค้าไว้มาก มันก็เลยเป็นอย่างนี้
เอาละอย่าคิดมาก
อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด

บ้านกับความวุ่นวาย

วันนี้วุ่นวายทีเดียว

วุ่นวายแรกเริ่มตั้งแต่เกือบ 8 โมง บริษัทที่เครื่องซักผ้ามาส่งที่บ้านที่ให้นักเรียนเช่า ต้องรีบออกจากบ้านไปบ้านนักเรียน แล้วขณะขับรถไปก็ดันลืมกุญแจบ้าน แต่พอดีน้องๆ นักเรียนอยู่ในบ้าน ก็ไม่มีปัญหาหลังจากคนมาส่งเครื่องซักผ้าแล้วเราก็ติดตั้งจนสำเร็จ

วุ่นวายที่สองคือห้องที่ให้น้องเค้าอยู่ข้างล่าง ไอ้ท่อติดกับฮีทเตอร์มันรั่ว ไอ้รั่วไม่ว่า มันรั่วมาอยู่นานมากแล้ว มากตั้งแต่คนอยู่ปีที่แล้ว น้องไอรีนที่เค้าอยู่เค้าบอกตอนเดินลงจากเตียงเท้าไปสัมผัสพรมมันแฉะ เค้าเลยโทรมาบอกเมื่อวานซึ่งได้ติดต่อช่างไปซ่อม แต่ปัญหาก็คือน้ำมันชุ่มไม้ คือไม้มันดูดน้ำจนชุ่ม คือกำลังเริ่มเน่าแล้ว กลิ่นเหมือนเห็ดราประมาณนั้น ก็เลยตัดสินใจเอาพรมออก งานช้างเพราะมันมีเฟอร์นิเจอร์อยู่ ก็ทุลักทุเลกัน 2 คนกับน้องไอรีนจนได้ กว่าจะทำเสร็จเล่นเอาเหงื่อตก

วุ่นวายที่สาม ก็คือต้องไปเอาประกาศให้เช่าห้องออกจากออฟฟิศที่ติดต่อให้เช่าบ้าน ก็เรียบร้อย แต่ว่าผลพลอยได้ก็คือได้สายไฟมาลอกเพื่อเก็บไว้ไปถวายหลวงปู่พุทธอิสระ ในการหล่อพระพุทธรูป ก็อนุโมทนากับคนที่ให้ ถึงแม้เค้าจะไม่รู้ว่าเราจะเอาไปทำอะไรก็ตาม

วุ่นวายที่สี่ คือ ไปเอากุญแจที่ห้องที่จะทำบุญในอาทิตย์หน้า ตอนไปตอนแรกก็ไม่เจอสตีฟ เจ้าหน้าที่ของตึก พอดีตอนออกมาขับรถออกไปก็เจอพอดี ก็เลยได้กุญแจมา เฮ้อ โล่งไปอีกเปราะนึง

วุ่นวายสุดท้ายก็คือต้องไปดูพรมเพื่อที่ว่าจะเอาไว้ใส่ที่ห้องของน้องไอรีน

โชคดีวันนี้ซอลท์ไปป์ไม่ค่อยวุ่นวายมาก เพราะไม่ได้ลงโฆษณาในตอนนี้เนื่องจาก Laci ไม่อยู่บ้านเนื่องจากไปพาราลิมปิคที่ปักกิ่ง

ในที่สุดความวุ่นวายมันก็เป็นอนัตตา สิ้นสุดไป วันใหม่ที่ความวุ่นวายอย่างอื่นก็จะตามมาเรื่อยๆ ตราบใดที่ยังมีชีวิต ความวุ่นวายก็เกิดดับ เกิดดับ ไปอย่างไม่หยุดยั้ง นี่แหละธรรมะ

ต้องขอไปพักก่อน ไปชาร์จแบต

aa