บ้านกับความวุ่นวาย

วันนี้วุ่นวายทีเดียว

วุ่นวายแรกเริ่มตั้งแต่เกือบ 8 โมง บริษัทที่เครื่องซักผ้ามาส่งที่บ้านที่ให้นักเรียนเช่า ต้องรีบออกจากบ้านไปบ้านนักเรียน แล้วขณะขับรถไปก็ดันลืมกุญแจบ้าน แต่พอดีน้องๆ นักเรียนอยู่ในบ้าน ก็ไม่มีปัญหาหลังจากคนมาส่งเครื่องซักผ้าแล้วเราก็ติดตั้งจนสำเร็จ

วุ่นวายที่สองคือห้องที่ให้น้องเค้าอยู่ข้างล่าง ไอ้ท่อติดกับฮีทเตอร์มันรั่ว ไอ้รั่วไม่ว่า มันรั่วมาอยู่นานมากแล้ว มากตั้งแต่คนอยู่ปีที่แล้ว น้องไอรีนที่เค้าอยู่เค้าบอกตอนเดินลงจากเตียงเท้าไปสัมผัสพรมมันแฉะ เค้าเลยโทรมาบอกเมื่อวานซึ่งได้ติดต่อช่างไปซ่อม แต่ปัญหาก็คือน้ำมันชุ่มไม้ คือไม้มันดูดน้ำจนชุ่ม คือกำลังเริ่มเน่าแล้ว กลิ่นเหมือนเห็ดราประมาณนั้น ก็เลยตัดสินใจเอาพรมออก งานช้างเพราะมันมีเฟอร์นิเจอร์อยู่ ก็ทุลักทุเลกัน 2 คนกับน้องไอรีนจนได้ กว่าจะทำเสร็จเล่นเอาเหงื่อตก

วุ่นวายที่สาม ก็คือต้องไปเอาประกาศให้เช่าห้องออกจากออฟฟิศที่ติดต่อให้เช่าบ้าน ก็เรียบร้อย แต่ว่าผลพลอยได้ก็คือได้สายไฟมาลอกเพื่อเก็บไว้ไปถวายหลวงปู่พุทธอิสระ ในการหล่อพระพุทธรูป ก็อนุโมทนากับคนที่ให้ ถึงแม้เค้าจะไม่รู้ว่าเราจะเอาไปทำอะไรก็ตาม

วุ่นวายที่สี่ คือ ไปเอากุญแจที่ห้องที่จะทำบุญในอาทิตย์หน้า ตอนไปตอนแรกก็ไม่เจอสตีฟ เจ้าหน้าที่ของตึก พอดีตอนออกมาขับรถออกไปก็เจอพอดี ก็เลยได้กุญแจมา เฮ้อ โล่งไปอีกเปราะนึง

วุ่นวายสุดท้ายก็คือต้องไปดูพรมเพื่อที่ว่าจะเอาไว้ใส่ที่ห้องของน้องไอรีน

โชคดีวันนี้ซอลท์ไปป์ไม่ค่อยวุ่นวายมาก เพราะไม่ได้ลงโฆษณาในตอนนี้เนื่องจาก Laci ไม่อยู่บ้านเนื่องจากไปพาราลิมปิคที่ปักกิ่ง

ในที่สุดความวุ่นวายมันก็เป็นอนัตตา สิ้นสุดไป วันใหม่ที่ความวุ่นวายอย่างอื่นก็จะตามมาเรื่อยๆ ตราบใดที่ยังมีชีวิต ความวุ่นวายก็เกิดดับ เกิดดับ ไปอย่างไม่หยุดยั้ง นี่แหละธรรมะ

ต้องขอไปพักก่อน ไปชาร์จแบต