วันที่คิดถึงแม่และป๊า

วันนี้คิดถึงแม่กับป๊า ไม่รู้เป็นไงเวลาศึกษาพระธรรมคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าทีไร ใจประหวัดคิดถึงบุพการี เพราะถ้าไม่มีแม่กับป๊า ก็ไม่มีเราในวันนี้ เราที่มานั่งเขียนบันทึกความรู้สึกดีๆให้แบ่งกันอ่าน
ในวันที่จะครบรอบวันเกิดที่จะมาถึงวันที่ 19 กันยาที่จะถึงนี้ ถึงแม้ว่าปีที่แล้ววันนี้จะเป็นวันในประวัติศาสตร์เพราะเป็นวันทำรัฐประหาร แต่เมื่อ 36 ปีที่ผ่านมาผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่งได้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายในวันนี้เพื่อที่จะคลอดลูกน้อยคนแรกหลังจากได้ฟูมฟักทารกในท้องมานานถึง 9 เดือน เป็นวันที่ผู้ชายคนหนึ่งรอวันที่ลูกน้อยจะร้องอุแว้ อุแว้ ลืมตามมาดูโลก
36 ปีที่ผ่านมาเราถือว่าโชคดีที่ได้มีชีวิตจนมาถึงวันนี้ ซึ่งหลายคนก็ไม่สามารถมีโอกาสได้มีชีวิตถึงวันนี้ เราโชคดีที่มีชีวิตที่ดี มีครอบครัวที่ดี มีครูบาอาจารย์ที่ดี มีเพื่อนที่ดี มีสิ่งแวดล้อมที่ดี มีคนคอยช่วยเหลือเกื้อกูล ชีวิตคนเราอยู่คนเดียวไม่ได้ การที่เรามีชีวิตที่มีความสุขมันไม่ได้มาจากตัวเราเพียงอย่างเดียว
ชีวิตคนไม่มีคำว่าสมบูรณ์แบบ แต่โดยรวมความสุขมันมากกว่าความทุกข์ หรืออาจจะเพราะว่ามองเห็นทุกข์ เข้าใจในความทุกข์มันก็เลยไม่ค่อยรู้สึกทุกข์
ชีวิตนี้ที่ได้เกิดมา ต้องขอขอบคุณทุก ๆ คนที่เป็นส่วนร่วมในการดำเนินชีวิตไม่ว่าจะดีหรือร้าย ขอบพระคุณมากคะ แล้วก็รักป๊ากับแม่ทึ่สุด